Chris Fearne'in masumiyet karinesi geçerlidir. Bazı kişiler, hukuki sürecin önemini sadece kendi yandaşları zor durumda kaldığında hatırlıyor. Ben bu kişilerden değilim; masumiyet karinesine gerçekten inanıyorum.
Üstelik ortada bir komplo izlenimi de var. Normalde Fearne'in arkasında durması gereken bazı isimler, aksine bıçaklarını biledi. Bunun ne anlama geldiğine başkaları karar verecek.
Bu yüzden, siyaseti bir kenara bırakırsak, Robert Abela'nın Fearne'i Malta'yı dış arenada temsil etmek üzere ataması ille de yanlış değildir. Fearne, dar ve kılı kırk yaran bir bakış açısıyla, suçu kanıtlanana kadar masum sayıldığı için Kabine'ye yükseltilebilir.
Ancak ciddi soralım: gerçekten bu kadar dibe vurduk mu?
Başbakan, devletinin bir kolu aynı anda o kişiyi Ceza Mahkemesi'nde yargılamak için yeterli delil bulunduğunu söylerken, aynı adamı yüksek bir devlet görevine atıyor.
Ve biz bu durumda tuhaf bir şey olmadığını farz etmeliymişiz.
Anlaşılan modern Malta'da hükümetin bir bölümü bize bir adamın ülkeyi yurt dışında temsil edebileceğini söylerken, başka bir bölümü onun sanık sandalyesinde oturmaya uygun olduğunu söyleyebiliyor.
Sanırım kahve içmek için bir araya gelmiyorlar.
Aynı zamanda, daha önce çöp işlerinden sorumlu olan Sayın Glenn Bedingfield, Abela tarafından polise, silahlı kuvvetlere, hapishanelere ve geri kalan güvenlik aygıtına emanet edildi.
Bu atama, üç ayrı yargıcın Bedingfield'i, gazeteci Daphne Caruana Galizia'ya yönelik geniş çaplı Labour karalama kampanyasının parçası olan iğrenç bir blogu işletmekten sorumlu bulmasına rağmen yapıldı.
Açık olalım: kimse Bedingfield'in suikast planına dahil olduğunu öne sürmüyor. Kimse onun düğmeye bastığını iddia etmiyor.
Ancak medeni toplumlar, nefret ve insanlıktan çıkarma ortamı yaratanların bu ortamın sonuçlarından tamamen bağımsız sayılmadığını kabul etmesinin bir nedeni vardır.
Bedingfield, aygıtın bir parçası, çarkın temel bir dişlisiydi. Labour'a ve uygulamalarına karşı çıkmaya cesaret eden gazeteci veya yorumcuları korkutma, tehdit ve hakaret yoluyla susturmak için hem doğrudan hem de daha geniş bir çaba çerçevesinde faaliyet gösterdi.
O ve yandaşları, Caruana Galizia'yı kolay bir av haline getirdi ve bu süreç bugün de devam ediyor. Onun masumiyet karinesi yoktu ve yoktur; o, alçaklık ve kötülükten suçludur.
Anlaşılan bu durum, onun iç güvenlikten sorumlu bakan olmasına engel değil.
Bu, Rosianne Cutajar'ın itibarının iade edilmesine yol açan aynı zihniyettir. Carmelo Abela'yı ayakta tutan aynı tutumdur.
Bu zihniyet şunu der: "Karşı taraftakiler onlardan hoşlanmıyor, o yüzden biz onları ödüllendireceğiz. Onlara oy vereceğiz ve onları güçlendireceğiz."
Kamu görevine eşlik etmesi gereken standartları temsil etmedikleri zaten verili bir durum; bu standartları taşımadıkları başlı başına bir aksiyom.
Ancak onlara oy vermek ve onları atamak birer jesttir. Bir küçümsemedir. Eleştirmenlere yönelik kasıtlı bir kaba el işaretidir.
Mesaj basit: artık önemli olan bir şeyin doğru olup olmadığı değil, istenen siyasi sinyali verip vermediğidir.
Ve o sinyal şudur: standartlar başkaları içindir.
