Ebeveynlikten söz açıldığında genellikle çocuklarımıza neler öğretmemiz gerektiğine odaklanırız: görgü kuralları, disiplin, özgüven, nezaket, sabır ve sorumluluk. Ancak Positive Parenting Malta, ebeveynleri konuya bambaşka bir açıdan bakmaya davet ediyor: Peki ya çocuklarımız da bize bir şeyler öğretiyorsa?
Günlük hayatın koşuşturmasında; okul servisleri, iş, randevular, yemekler, ödevler ve bitmek bilmeyen yapılacaklar listesi arasında ebeveynlik kolayca bir kontrol listesine dönüşebiliyor. Yediler mi? Uyudular mı? Uslu durdular mı? Yapmaları gerekeni bitirdiler mi?
Oysa çocuklar, bizi nazikçe gerçekten önemli olana geri çekmenin bir yolunu buluyor.
Bize yavaşlamayı öğretiyorlar. Kaldırımdaki çiçekleri, garip şekilli bulutu, fark etmeden yanından geçip gideceğimiz küçücük ayrıntıları görmeyi öğretiyorlar. Onların gözünden bakıldığında sıradan anlar yeniden heyecan verici hale geliyor.
Bize bağ kurmayı öğretiyorlar. Basit bir soru, bir sarılma, paylaşılan bir kahkaha ya da beş dakikalık tam ilgi, sandığımızdan çok daha anlamlı olabiliyor. Çocuklar bize, mükemmel olmaktan çok orada olmanın önemli olduğunu hatırlatıyor.
Aynı zamanda kendi duygularımızı yönetmeyi de öğretiyorlar. Ebeveynlik her zaman sakin, kolay ya da kusursuz değil. Krizler, yorgun günler ve sabrın tükendiği anlar oluyor. Ancak bu anlar; onarım, empati ve büyüme için fırsata dönüşebiliyor.
Positive Parenting Malta'nın da vurguladığı gibi, çocuklar bize zor anlar yaşatmıyor; çoğu zaman kendileri zor bir an yaşıyor ve yeniden güvende hissetmek için desteğimize ihtiyaç duyuyorlar.
Belki de çocukların bize öğrettiği en güçlü derslerden biri, ebeveynlerin de büyüdüğüdür. Tüm cevaplara sahip olmak zorunda değiliz. Dinleyerek, düşünerek, gerektiğinde özür dileyerek ve yeniden deneyerek öğreniyoruz.
Pozitif ebeveynlik, mükemmel bir ebeveyn olmakla ilgili değil. Hem ebeveynin hem de çocuğun görüldüğünü, duyulduğunu ve sevildiğini hissedebileceği bir ilişki kurmakla ilgili.
Ve bazen en iyi öğretmenler, elimizden tutan o küçük insanlardır.
