84 yıl önce, 10 Ekim'de Gozo'nun Sannat köyü üzerine düşman bombaları atıldı. Bombalar 16 kişinin hayatını kaybetmesine yol açtı, ardından gelen günlerde iki kişi daha öldü.
Adanın güney ucunda yer alan Sannat, o kaderli günde tarihinin en korkunç günlerinden birini yaşadı.
Hava saldırısı sırasında İngiliz Kraliyet Hava Kuvvetleri'nin Spitfire uçakları, Alman Luftwaffe'nin Junkers 88 çift motorlu bombardıman uçaklarının peşine düştü. Henüz bombalarını atmamış olan Alman uçakları geri çekilmeye karar verdi.
Ancak Alman pilotlar Spitfire'lardan kaçarken yüklerini hafifletmek için iki büyük bomba bıraktı. Sabahın ortasıydı; iddiaya göre 2.000 poundluk olan bombalar Sannat'a düştü. Bombalardan biri köyün tam kalbine, Tax-Xelina Meydanı'na birkaç metre uzaklıkta, eski okulun yakınına isabet etti.
Bombalar Sannat'tan on sekiz sakinin ölümüne yol açtı. Hayatını kaybedenler şunlardı:
- Mikiel Azzopardi (birkaç aylık bebek)
- Guzepp Cini, 49
- Salvu Curmi, 79
- Pawlu Farrugia, 72
- Clara Galea, 36
- Guzeppa Galea, 29
- Guzepp Galea, 4
- Margaret Galea, 7
- Mikiel Galea, 8 aylık
- Grezzja Muscat, 59
- Marija Muscat, 28
- Francesca Pace, 51
- Katerina Saliba, 36
- Marija Tabone, 16
- Carmela Theuma, 67
- Margerita Theuma, 10 aylık
Bu kişilerden 16'sı cumartesi günü hayatını kaybetti.
Yaralarına yenik düşen Lydia Zammit ve Carmela Galea da ardından gelen günlerde hayatını kaybetti. Bunların dışında yaklaşık 70 kişi çeşitli yaralanmalara uğradı; bazıları Gozo Genel Hastanesi'nde tedavi edildi.
Sannat Yerel Konseyi'ne göre yaşanan yıkım, Gozo'da II. Dünya Savaşı sırasında bir köye yapılan en ağır bombardıman olarak kabul ediliyor. Saldırıda 16 ev tamamen yıkıldı, 60 ev ağır hasar gördü ve köy boyunca yıkım izleri kaldı.
Sannat Yerel Konseyi, her yıl köyün Saint Margaret V.M. bandosunun sunduğu bir müzik programıyla bu anıyı canlı tutuyor.
Bu yıl etkinlik aynı zamanda Ghaqda Drammatika Sannat'ın 50. yılına denk geldi. Akşam saatlerinde dernek bu trajediyi anlatan bir pandomim sergiledi. Yakın zamanda vefat eden merhum Giovann Attard'ın yazdığı bir şarkı da okundu.
Anma töreni, topluluğun direncini ve yitirdiklerini hatırlamanın önemini güçlü biçimde hatırlatıyor.
Program, son geçiş, Reveille (sabah borusu), kısa bir sessizlik ve çelenk bırakma töreniyle sona erdi.
