Pazartesi günü Başpiskopos Charles Scicluna, Kilise’nin Tüm Ölen İnananları Anma Günü’nü andığı törende inananları, ölen sevdiklerini mezarlıkta aramamaya çağırdı. Başpiskopos, onları mezarlıkta değil, dua ve ayinde buluşmaya davet etti.
Scicluna, Qormi mezarlığındaki Dirilişin Şapeli’nde ayin yönetti. Mezarlık, Aziz George ve Aziz Sebastian cemaatlerine hizmet veriyor. Ayine başpapazlar Peder Mario Mangion ve Peder Karist Zammit de katıldı. Ayinin ardından Scicluna mezarları kutsadı.
Vaazında Başpiskopos, geleneksel olarak ölüler ayı sayılan Kasım boyunca insanların mezarlıkları ziyaret ettiğini hatırlattı. Ancak ona göre insanlar, “kardeşlerimiz mezarlıkta olduğu için” değil, başka bir nedenle gidiyordu. Mezarların, ebedi hayata geçerken geride bıraktıkları kalıntıları barındırdığını söyledi.
“Sevdiklerinizi aramak istiyorsanız, onları mezarlıkta aramayın”, dedi. “Onlarla, sizin için dua ettiğiniz ayinde buluşacağınıza dair bir iman eylemi yapın.”
Bu mesaj, Malta’nın köklü bir geleneğiyle yan yana duruyor. Pek çok aile kasımın ilk günlerinde mezarları ziyaret ediyor ve Başpiskopos bu alışkanlığı engellemedi. Onun asıl noktası, buluşmanın nerede gerçekleştiğiydi, mezarların ziyaret edilip edilmemesi değil. Yası tutanların birçoğunu teselli eden bu geleneği küçümsemeden, vurguyu Ekaristiya’ya koydu. Bunu kimileri nazik bir düzeltme, kimileri ise teselli edici bir söz olarak duyabilir.
Aziz Pavlus’un okumasını yorumlayan Scicluna, Tanrı’nın sevgisinin insanın erdemlerine dayanmadığını söyledi: “Bizi iyi olduğumuz için değil, onun çocukları olduğumuz için sevdi.” Ona göre Tanrı’nın, ölüler dahil herkes için iradesi “kurtulmak isteyen herkesin kurtulmasıdır”.
Başpiskopos ardından inananların sık sık sorduğu bir soruyu yanıtladı: Yargı zaten gerçekleştiyse, ölüler için dua etmenin ne anlamı var? Scicluna’ya göre dua, Tanrı’nın kalbine ulaşıyor. Tanrı için “geçmiş ve gelecek yoktur; her şey şimdidir”. Zamanda yapılan dua sayesinde, zamansal olan şey ebediyette güç kazanıyor.
Bu, Katolik öğretisinde köklü bir anlayış ve Scicluna bunu bir sevgi eylemi olarak sundu. Başpiskopos yargıyı küçümsemedi; Kilise’nin yargıya, cennete ve cehenneme inandığını vurguladı. Ayrıca İsa’nın, kendisiyle birlikte olmak istemeyenlerin trajedisi hakkında açık sözlü olduğunu hatırlattı.
Ancak Scicluna, İsa’nın herkesin kurtulmasını istediğini de özellikle vurguladı. Mezarları ziyaret edenlerin, sevdiklerinin asla Rab’den ayrılmamaları için Rab’be dua etmelerini önerdi.
Konuşmasını, Rab’bin her an kapıyı çalabileceği hatırlatmasıyla bitirdi. Yargının “kendine, komşuna ve Tanrı’ya duyulan sevgi” üzerine olacağını söyledi. Ölüler için dua etmeyi manevi merhamet işlerinden biri ve büyük bir sevgi eylemi olarak tanımladı. Çünkü ölüler için dua edenler, kendilerinin de birileri tarafından anılacağını umuyor.
