Malta'nın emeklilik sistemi, mevcut istikrarının büyük bölümünü ülkeye yönelik göçe borçludur; ancak uzun vadeli demografik ve konut baskıları artan riskler oluşturmaktadır. Bu uyarı, bu hafta yayımlanan stratejik bir inceleme raporunda yer almaktadır.
Bulgular, Sosyal Güvenlik Yasası kapsamında her beş yılda bir hazırlanması zorunlu olan Malta Emeklilik Sisteminin Yeterliliği, Sürdürülebilirliği ve Dayanışması Üzerine 2025 Stratejik İnceleme raporunda yer almaktadır.
1,06 gibi düşük bir doğurganlık oranı ve yaşlanan bir işgücüyle rapor, yabancı işçilerin dağıt-öde emeklilik modelinin sürdürülmesinde vazgeçilmez olduğunu vurgulamaktadır.
2008 ile 2023 yılları arasında sosyal güvenlik katkı payı ödeyenlerin sayısı yüzde 87 artarak 283.000'e ulaşmıştır ve bu artış büyük ölçüde göçmen işgücü tarafından sağlanmıştır. Söz konusu dönemde yaklaşık 245.000 yabancı katkı payı ödeyenin yalnızca 5.736'sı — yani sadece yüzde 2,3'ü — emeklilik hakkı kazanmıştır.
Göçmenler arasındaki yüksek işgücü devir hızı kısa vadeli mali rahatlama sağlamaktadır; çünkü birçoğu emeklilik hakkı kazanmadan Malta'dan ayrılmakta, böylece uzun vadeli yükümlülük oluşturmadan katkı payı ödemektedir.
Ancak inceleme raporu, çalışma çağındaki nüfusun 2070 yılına kadar yüzde 51'e düşeceği öngörüldüğünden, yalnızca göçe bağımlı kalmanın yeterli olmayacağı konusunda uyarmaktadır.
Konut maliyetleri, emeklilik yeterliliğine yönelik önemli bir tehdit olarak işaret edilmekte olup, kiracı emekliler mali açıdan en savunmasız grup olarak tanımlanmaktadır.
Rapor; özel emeklilik otomatik kayıt sistemi, yeniden düzenlenmiş yardım yapıları ve emeklilik artışlarının hem ücret artışına hem de enflasyona endekslenmesi gibi reformları önermektedir. Kamuoyu görüşleri 3 Nisan 2026 tarihine kadar alınmaya devam edecektir.
