Malta, Uluslararası Okyanus Enstitüsü'nün (IOI) küresel merkezini adada faaliyet göstermeye devam etmesi için anlaşmayı yeniledi. Hükümetten yapılan açıklamaya göre, Dışişleri ve Avrupa İşleri Bakanı Chris Fearne, enstitünün Malta'daki varlığını düzenleyen çerçeveyi güncelleyen anlaşmayı imzaladı.
Bakanlık, revize edilen düzenlemenin enstitünün operasyonları için modern bir temel oluşturacağını ve Malta'nın okyanus yönetimi, deniz hukuku, eğitim ve deniz kaynaklarının sürdürülebilir kullanımı alanlarındaki rolünü güçlendireceğini belirtti. Açıklamada anlaşmanın süresi, Malta'nın mali taahhütleri veya mevcut çerçevede yapılan spesifik değişiklikler hakkında detay verilmedi.
Fearne, imza töreninden önce IOI Genel Müdürü Antonella Vassallo ve okyanus yönetimi uzmanı Simone Borg ile bir araya geldi. Dışişleri Bakanlığı Müsteşarı Christopher Cutajar da toplantıda hazır bulundu. Görüşmede, enstitünün Malta ve yurtdışındaki çalışmaları, özellikle de eğitim ve öğretim programları ele alındı.
Fearne, denizin Malta'nın kimliğinin, ekonomisinin ve dış politikasının ayrılmaz bir parçasını oluşturduğunu söyledi. Bakan, anlaşmanın ülkenin deneyim ve tarihi mirası üzerine inşa etmesine, aynı zamanda okyanusların sürdürülebilir yönetiminde uluslararası rolünü güçlendirmesine olanak tanıyacağını ifade etti.
Uluslararası Okyanus Enstitüsü, 1972 yılında Elisabeth Mann Borgese tarafından kurulan bağımsız, hükümet dışı bir kuruluştur. Enstitü, başta profesyoneller, kamu görevlileri ve politika yapıcılar olmak üzere okyanus yönetimi alanında eğitim ve kapasite geliştirmeye odaklanıyor. Merkezi Malta Üniversitesi'nde bulunurken, uluslararası ağı dünyanın farklı bölgelerinde eğitim ve öğretim girişimleri yürütüyor.
Malta'nın deniz hukuku mirası
Malta'nın enstitüyle olan bağlantısı, ülkenin uluslararası deniz hukukunun gelişimindeki rolüyle yakından ilişkilidir. 1 Kasım 1967'de Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nda yaptığı tarihi konuşmada, Malta'nın dönemin daimi temsilcisi Arvid Pardo, ulusal yetki alanı dışındaki deniz yatağı ve okyanus tabanının 'insanlığın ortak mirası' olarak kabul edilmesini önermişti.
Bu ilke, ulusal kontrol dışındaki alanlardaki kaynakların tek tek devletler veya özel çıkarlar tarafından sahiplenilmemesi, insanlığın yararına yönetilmesi gerektiğini savunuyordu. Pardo'nun müdahalesi, nihayetinde dünya okyanuslarının kullanımını düzenleyen yasal çerçeveyi oluşturan 1982 Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi'ne giden müzakereleri başlattı.
Mann Borgese, Pardo ile yakın işbirliği içinde çalıştı ve 1970 yılında Malta'da onunla birlikte ilk Pacem in Maribus konferansını düzenledi; iki yıl sonra da Uluslararası Okyanus Enstitüsü'nü kurdu. Enstitü, merkezi 50 yılı aşkın süredir Malta'da bulunuyor ve deniz politikası, uluslararası hukuk, çevre koruma ile denizlerin barışçıl ve sürdürülebilir kullanımı konularında bilgiyi artırmaya yönelik programları koordine ediyor.
