Malta'nın tanınmış sanatçısı Mary Spiteri, on yıllardır sahne alıyor. Ancak kariyerinde dikkat çeken bir sabit var: İşçi Partisi etkinliklerindeki uzun soluklu varlığı. Spiteri, nesiller boyunca tanıdık bir ses haline geldi.
Yerel müzik ikonu olarak kabul edilen Maltalı sanatçı, parti tarafından düzenlenen siyasi ve kültürel buluşmalarla yakından özdeşleşmiş durumda. Maltalı rock operası Ġensna'dan Tema '79 başta olmak üzere performansları, partinin kitle mitingleriyle bütünleşti.
Times of Malta'ya konuşan Spiteri, Tema '79'u siyasetin ötesinde yankı uyandıran bir şarkı olarak nitelendirdi.
Sanatçı, "Bu şarkı bizim Maltalılar olarak tarihimizin şarkısıdır. Tüm Maltalıların. Ama onu söylerken Duminku Mintoff'u hayatta hayal ediyor, bize özgürlüğümüzü verdiğini düşünüyorum" dedi.
Spiteri, şarkıyı her zaman derin bir duyguyla ve inançla seslendirdiğini belirtti. Şarkıyı söylediğinde bunun tutku ve duygu dolu bir yerden geldiğini söyledi. "İyi söylenebilmesi için sadece partiye değil, ülkeye duyulan sevgiden gelmeli" dedi.
Şarkının İşçi Partisi ile güçlü bağı nedeniyle Spiteri sıklıkla partinin sesi olarak tanımlanıyor. Ancak sanatçı bu yakıştırmayı reddediyor.
"Ben hiçbir şeyin sesi değilim; ben herkesin şarkıcısıyım. Ama parti çağırdığında büyük bir mutlulukla giderim ve son nefesime kadar bunu sürdürmeyi umuyorum."
Spiteri bir İşçi Partisi destekçisi ve yıllar içinde sayısız etkinlikte sahne aldı. Cuma günü Valletta'da düzenlenecek 1 Mayıs İşçi Bayramı mitinginde de sahneye çıkacak ve Ħaddemin ile Malta şarkılarını seslendirecek.
Bu kutlama parti için uzun soluklu bir gelenek olmaya devam ediyor. İşçi Partisi, Malta'da bu tür etkinlikleri ilk kez düzenlemesinin 100. yılını kutluyor.
Spiteri, bu etkinliklerle uzun süredir bağlantısı olmasına rağmen ilk 1 Mayıs performansını hatırlayamadığını söyledi. Aradan o kadar yıl geçtiğini, hatırlamasının mümkün olmadığını belirtti.
Ancak parti için ilk kez sahne aldığı anı net hatırlıyor. Bu aynı zamanda sahne hayatına başladığı an oldu.
Müzisyen bir ailede büyüyen Spiteri, babasının adanın dört bir yanında performans veren bir orkestra yönettiğini ve çocuklarını sıkça yanına aldığını anlattı.
Bu turnelerden biri, Gżira'daki Orpheum Tiyatrosu'nda "Is-Serati ta' Mintoff" adıyla bilinen etkinlikte ilk halka açık performansına vesile oldu.
Spiteri, "Sahneye ilk çıkışım oydu, 11 yaşındaydım. Babamın bir arkadaşı beni sahneye çıkarmasını söyledi, annem üstümü değiştirdi ve Paul Anka'nın Lonely Boy'unu söyledim. Sonraki birkaç yıl boyunca her Cumartesi oradaydım" dedi.
Sanatçı, eski Başbakan Duminku Mintoff'a olan hayranlığının o yaşta başladığını ve hâlâ devam ettiğini söyledi.
Spiteri, yıllar içinde Mintoff'tan Başbakan Robert Abela'ya kadar her İşçi Partisi liderinin döneminde sahne aldı.
"Hepsi inanılmaz başbakanlardı. Hepsi için şarkı söylemek beni her zaman mutlu etti ve onurlandırdı. Favorim yok. Ama Dr. Robert Abela'nın görevinde harika bir iş çıkardığını söylemem lazım."
En değerli anıları arasında, 1996'da Alfred Sant'tan aldığı Cumhuriyete Hizmet Madalyası öne çıkıyor. "Benim için kişisel olarak büyülü bir andı" dedi.
Spiteri, siyasi performansların dışında da tanınıyor. 1992 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Malmö'de Little Child şarkısıyla üçüncü oldu. O günden bu yana hem yerel hem uluslararası sahnelerde, Sidney Opera Binası dahil pek çok yerde sahne aldı.
Siyasi bağlantılarına rağmen Spiteri, kendisini her şeyden önce bir sanatçı olarak gördüğünü vurguladı.
"Tek fark, biraz farklı fikirlere sahip olmamız. Ancak nihayetinde birbirimize saygı duymalıyız. Ben herkesin şarkıcısıyım."
İşçi Partisi mitingi bu öğleden sonra Valletta'da başlıyor. Spiteri, sayısız kez yaptığı gibi yeniden sahneye çıkacak olmanın heyecanını yaşıyor.
