Bildirildiğine göre “Labour’un en önemli bağışçılarından” biri olan ve Joseph Muscat’a istifasından iki ay sonra danışmanlık işi veren Michael Stivala, Malta Geliştiriciler Derneği’nin başkanı. Stivala beraat etti. Peki neden? Sulh ceza hâkimi, Angelo Gafà yönetimindeki polis gücünün “çok sayıda eksikliğini” sorumlu tuttu.
Stivala, 2020’de ölen babasının mavi rozetini kullanmakla suçlanıyordu. CRPD (Engelli Kişilerin Hakları Komisyonu), aileden rozetin iade edilmesini 2020’nin temmuzunda istemişti. Ancak rozet, komisyon 2025 yılının eylülünde bir kez daha talepte bulunana kadar Stivala’nın arabasının panosunda kaldı. Birkaç gün sonra bir LESA görevlisi rozeti araçta gördü. Stivala’dan Gżira polis karakoluna başvurması istendi, ama gitmedi.
Michael Stivala sonunda mahkemeye çıkarıldı. Hakkındaki suçlamalar, mavi rozetin yetkisiz kullanımı ile Gżira polis karakoluna gitme talimatına uymamaktı.
Ancak dava, Stivala aleyhine hızla ve kolayca dağıldı. Polis, rozeti Stivala’nın arabasında gören LESA görevlisini ifade vermesi için çağırmadı. Ayrıca mavi rozeti delil olarak mahkemeye sunmadı. Davayla ilgili bir ifadede Polis Çavuşu M Saliba, “Jason” adından söz etti; ama soyadını vermedi, “Jason”ın kim olduğu ve Stivala’nın suçlamalardaki rolünün ne olduğuna dair hiçbir ipucu sunmadı.
Sulh ceza hâkimi Yana Micallef Stafrace, davayı düşürmekten başka çare bulamadı. Hâkim, Stivala’nın babasının mavi rozetini kötüye kullanmadığına karar vermedi. Aksine, davanın polisin “çok sayıda eksikliği” yüzünden dağılmasından yakındı.
Stivala basına şunları söyledi: “Önüme sunulan olguları ve delilleri inceleyen Magistrates Mahkemesi, beni tüm suçlamalardan beraat ettirdi. Bu karar, yargılama boyunca savunduğum tutumu doğruluyor.”
Stivala’nın savunması, merhum babasının rozetini hiçbir zaman kötüye kullanmadığı, rozeti iade etmesini isteyen hiçbir mektup almadığı ve arabayı bir şirket çalışanının kullandığı yönündeydi. Ancak rozetin babasının ölümünden sonra arabasına nasıl girdiğini ve 2020 ile 2025 arasındaki beş yıl boyunca kimsenin bunu neden fark etmediğini hiç açıklamadı.
Stivala, kendisiyle iletişime geçen gazetecilerle dalga geçti: “Bu meselenin, özellikle beraatimin ardından, bu kadar ilgiyi hak edip etmediğini gerçekten sorguluyorum. Ülkemiz çok daha acil sorunlarla karşı karşıya.”
Oysa Stivala’nın beraati ilgiyi hak ediyor. Çünkü bu karar, tüm delillerin değerlendirilmesine değil, polisin gerekli delilleri sunamamasına dayanıyor.
Asıl endişe verici olan ise Stivala’nın, Gafà’nın polis gücünün işine yarayan beceriksizliğinden yararlanan, Labour’a yakın ilk güçlü isim olmaması.
Yorgen Fenech’in amcası Ray Fenech de yakın zamanda, polisin davasını batırması nedeniyle tüm suçlamalardan beraat etti. Polis, Tiffany’s’in ruhsatına sahip olan şirketin temsilcisi sıfatıyla değil, doğrudan kendisi hakkında dava açmıştı.
Sulh ceza hâkimi Donatella Frendo Dimech, polisi “kolayca önlenebilecek hatalar” nedeniyle azarladı. Bu hatalar, yasaları çiğneyenlerin adalet karşısında kaçmasına yol açtı. Fenech, Portomaso’daki Tiffany’s’i gerekli ruhsat olmadan yönetmesine bir çalışanına izin vermişti. Bu çalışan da gece geç saatlere kadar yüksek sesli canlı müzik çalarak komşu sakinlerin hayatını alt üst etti.
Avukatı Robert Abela olan Christian Borg da, Abela’ya bildirildiğine göre 45 bin euro kâr sağlayan şüpheli bir mülk işleminde yer almıştı. Borg, iddiaya göre yalan yere yemin suçundan yargılanıyordu. Ancak polis, Borg’un yemin altında verdiği yalan ifadeyi kaydeden belgeyi sunmadı; bu da beraatinin yolunu açtı.
2012-2016 yılları arasında Abela tarafından temsil edilen Maksar’lı Robert Agius ise kokain bulundurma ve eroin ticareti suçlamasıyla yargılandı. Ancak polis, kendisinde yakalanan beyaz maddeyi test etmedi. Agius, bir mermi bulundurma suçu dışındaki tüm suçlamalardan beraat etti. Mermi nedeniyle ise 500 euro para cezasına çarptırıldı.
Polis görevini yapsaydı, Agius uzun süre hapiste kalacaktı. Sonradan mahkûm edildiği diğer suçlar hiç işlenmeyecekti. Daphne Caruana Galizia da belki hiç havaya uçurulmazdı. Şimdi ise Agius’un, Daphne Caruana Galizia’yı öldüren bombayı temin ettiği için müebbet hapis cezası çekerken kendi cep telefonuna sahip olduğunu öğrendik.
Yorgen Fenech’in savunma avukatı ve Labour milletvekili Franco Mercieca’nın oğlu Charles Mercieca de bir gazeteciye rüşvet girişimi gibi ciddi suçlamalardan beraat etti. Dava, Başsavcının sevk notunda polisin iddia ettiği “aktif rüşvet girişimi” yerine “pasif rüşvet” ifadesinin yer alması üzerine çöktü.
Bu acınası ve tekrarlanan hatalar, güçlü bağlantıları olan kişilerin beraatiyle sonuçlanmasına rağmen hiçbir işlem yapılmadı. Polis komiseri, beceriksiz memurlarından hiçbirini disipline sevk etmedi.
Komiser, bu “hataların” gerçekten aptalca yanlışlar olup olmadığını anlamak için hiçbir soruşturma emretmedi. Başsavcı da böyle bir soruşturma başlatmadı. Polis gücünden sorumlu Labour bakanlarından hiçbiri de polis komiserini çağırıp tekrarlanan hatalar için açıklama istemedi.
Robert Abela’dan aşağıya kadar hiç kimse adaletin sağlanması için bir adım atmadı. Bu başarısız davalar kimseyi rahatsız etmedi. Bunun yerine bize sürekli katlanmamız ve kurumların işini yapmasını beklememiz söyleniyor.
Adalet yalnızca yapılmakla kalmamalı, aynı zamanda yapıldığı görülmelidir. Labour’un Malta’sında adalet sadece bozulmakla kalmıyor; bu bozulma gün be gün herkesin gözü önünde yaşanıyor.
