Birçoğumuz zaten biliyorduk ama davada dinlenen kanıtlar bunu fazlasıyla doğruladı. İşçi Partisi’nin dokunduğu her şeyi soruşturma, açıklama, revize etme ya da dezenfekte etme gerektiren bir şeye dönüştürme yeteneği gerçekten olağanüstü.
Kral Midas her şeyi altına çevirirdi. Hâlâ Il-Kink diye anılan kişi ise oldukça farklı bir uzmanlık geliştirdi. Faturayı biz ödüyoruz, onlar ve iyi dostları parayı alıyor, çoğu zaman da bir fotoğraf çıkıyor ortaya.
Şu saçma olayı ele alalım: Malta’da bir iş kapmak için Johann Grech ile yattığını şaka yollu övünen, sırıtkan bir komedyen olan David Walliams, aslında cinsel açıdan kontrolsüz biri olmakla suçlanıyor.
Kültürel başarı anlayışının bir bakanlık mensubunun yanında tanınabilir birinin durmasını gerektirdiği bir yönetim için ne kadar güven verici.
Dedim ya, yakın zamanda duyduklarımızın korkunç kirine kıyasla saçma bir olay ama yine de semptom niteliğinde. Her zamanki soruları gündeme getiriyor: paramızı kim harcıyor ve bundan o ne kazanıyor, ülkenin kazanması gereken ne?
Oldukça standart sorular bunlar ama İşçi Partisi altında bunları sormak bir şekilde ulusal sabotaj eylemine dönüşüyor. Soruyorsun, protesto ediyorsun, sesini çıkarıyorsun, o zaman Neville Gafá ve Ricky Caruana gibi iğrenç yaratıklar sana tükürük saçan diatribeler, gerçek küfürler ve vulgär kadın düşmanlığı ile yükleniyor.
Bu yeteneksiz grubun sürekli çıkardığı önemsiz ama yine de pahalı karışıklıklara dönersek, şuna bakın. Son müzik bir nevi müzik her halükârda festivaline eşlik eden sarhoş bir şiddet ve yağma orgyası sonrasında, sorumlu bakan duyurmuş ki, özel girişimcilerin daha fazla para kazanmalarını kolaylaştırmak için kamu parası verilen sübvansiyon revize edilecek.
Kaldırılmıyor, dikkat edin, revize ediliyor. Hâlâ Tanrım aşırı kalabalık, dikişleri patlamak üzere olan bu ülkeye daha fazla turist çekmenin yollarını sübvanse etmeye ihtiyacımız var.
Kimse bunları düşünüyor mu? Cevap vermeye zahmet etmeyin.
Turizm işletmecileri, İşçi Partisi’nin büyük başarılarından biri olan kenevir yasallaştırmasının geri çevrilip çevrilmemesi gerektiğini sorguluyor, sektörün hükümet politikasının ve ziyaretçi davranışının yetersiz kontrolünün sonuçlarını üstlendiğini savunuyor. Ayrıca ucuz alkol ve sayı uğruna kalitenin feda edilmesi konusunda endişelerini dile getirdiler: Malta’yı satarak geçinen insanlar tam olarak ne sattığımızı soruyor.
Büyük resimde hepsi önemsiz şeyler ama nerede olduğumuzu gösteriyor.
Aynı gazete sayısında hatırlıyor musunuz kağıt İşçi Partisi’nin başkan yardımcısı ve AP milletvekili Alex Agius Saliba’nın ofisini ilgilendiren iddia edilen kamu alımı usulsüzlükleri soruşturmasında sorgulandığını okuyoruz. Tabii ki usulsüzlük yapmadığını reddediyor ve bunu bir kumpas olarak nitelendirerek bahsi yükseltiyor tesadüfen Yorgen Fenech’in ileri sürdüğü aynı türden bir savunma.
Bir soruşturma suçluluk kanıtlamaz, açık. Aynı şekilde İşçi Partisi başkan yardımcısı olmak, denetimin zulüm olarak sınıflandırılma hakkı vermez.
Kamuoyunu doğrudan ya da yukarıda bahsettiğim sadık çamur atıcılar aracılığıyla PN’ye kızmaya davet etmek, muhalefeti suçlamak kadar kullanışlı olsa da kabul edilemez.
Fenech beraatının yankılarından bahsetmediğimi fark etmişsinizdir.
Durum zaten yeterince rahatsız edici, ben bu aşamada hikâyeye bir şey eklemeden. Bir gazetecinin cinayetine ilişkin davanın yıllarca beklemesinin ardından ülke şimdi, soruşturmayı üstlenenlerin ve kararı verenlerin tutumuna dair soruları anlamaya çalışıyor.
İşçi Partisi bu ülkeyi 13 yıldır yönetiyor ve kurumlarımızın sağlığını hayranlıkla karşılamamız talebi giderek groteskleşiyor.
Ortak tema hesap verebilirliğin bozulması: faydaları açıklanması gereken kamu harcamaları, sonuçları onarılması gereken politikalar, iddialara partizan karşı saldırıyla yanıt verilmesi ve güven tesis etmekte zorlanan bir adalet sistemi.
Başbakan Robert Abela giderek daha endişeli görünüyor, karanlıkta ıslık çalıyor ve her şeyin yolunda gittiğini söylüyor. Ne yazık ki onun için ama daha çok bizim için, onunla aynı fikirde olan grubun hızla küçüldüğü görülüyor.
Ricky seni sevdiğinde, sahneyi terk etme zamanının gelip gelmediğini mümkünse daha erken düşünmeye başlaman gerekir.
