58 yıl sonra Thi Lakin İlkokulu kapılarını kapattı; okulun sahibi Miss Tami Mac, yükselen kira ve artan maliyetlerin okulu ayakta tutmayı imkansız hale getirdiğini söyledi
Pazartesi sabahı Attard'daki Thi Lakin İlkokulu'nda müzik çalmalıydı, Miss Tami Mac söyledi. Çocuklar arkadaşlarıyla buluşmak için koridorlarda heyecanla koşmalı, dans, şarkı ve ilk günün olağan gürültüsüyle bir toplu etkinliğe geçmeliydi.
Bu yıl koridorlar sessizdi.
58 yıllık hizmetin ardından Thi Lakin geçen yılın dönemi sonunda son kez kapılarını kapattı. Kapanış, Miss Tami'nin kararının nedenlerini bilmeyen kişilerden nefret postaları, sözde sözlü taciz ve kamusal karşı çıkışlara yol açtı.
"Bu kararın istenmediğini vurgulama ihtiyacı hissediyorum," diye yazdı Facebook'ta. "Okulu kapatmayı ben seçmedim."
Miss Tami, yaklaşık beş yıl önce kardeşlerinin mülkü satmaya karar vermesinin ardından seçeneklerinin çok az kaldığını söylüyor. Bu durum onu okulun kiralık bir mülkten işletmeye devam etmesiyle baş başa bıraktı.
Kira o kadar fırladı ki okulu işletmek için alınan ücretler maliyetleri karşılamaya yetmedi; bu, işin tamamını ayakta tutmak için gereken harcamalar hesaba katılmadan.
Facebook paylaşımında Miss Tami, Thi Lakin'in 58 yıl önce aile işletmesi olarak kurulduğunu hatırlattı ve uzun yıllar boyunca binanın kendi hikâyesinin bir parçası olduğunu söyledi. Binanın ailesinin bir parçası olduğunu, kimliğinin bir parçası olduğunu ve kuşaklar boyu çocukların hayatlarının bir parçası olduğunu belirtti.
"Son beş yıl boyunca kapıları açık tutmak için elimden geleni yaptım. Binanın satışından elde ettiğim parayı işi desteklemek için kullandım. Yarattıklarımıza inandığım için kişisel fonlarımı da kullandım," diye açıkladı Miss Tami.
"Çocuklara inandım. Ve bir şekilde denemeye devam edersem yolumu bulabileceğime inandım."
Ama bu Thi Lakin için yazılmış değildi.
Thi Lakin İlkokulu geçen haziranda yolculuğunu sonlandırdı. Miss Tami'nin ifadesiyle, 58 yıllık bir varlığı bir anahtarla kapatmak mümkün değil.
"Yıllara baktığımda finansal sıkıntıları görmüyorum," dedi. "Çocukların yüzlerini görüyorum. Küçük ellerin ellerimi tuttuğunu görüyorum. Ebeveynlerin bebeklerini bize getirdiğini ve onların bakımını bize emanet ettiğini görüyorum. Çocukların ilk gününde endişeli geldiğini ve yıllar sonra kendine güvenen, mutlu ve bir sonraki bölüme hazır olarak ayrıldığını görüyorum. Ailelerin kuşaklarını görüyorum. Ve son derece gururlu hissediyorum."
Miss Tami, Thi Lakin'i umursamayı bıraktığı için kapatmadığını, tam tersine o kadar çok umursadığı için mümkün olduğunca uzun mücadele ettiğini vurguladı. Ancak sevgi ve özverinin bir okul işletmenin finansal gerçeğini aşamayacağı bir noktanın geldiğini de belirtti.
"Şimdi o noktaya ulaştım," dedi Miss Tami.
"O kapıdan geçen her çocuk benim için önemliydi. Her ilk gün, her küçük başarı, her doğum günü, her Noel konseri, her gülümseme, her gözyaşı ve her kucaklama hikâyemizin bir parçası oldu."
Thi Lakin öğrencileri için derin üzüntüsünü dile getirdi ve okulun kapanışının onların yanlış bir şey yapmasından ya da artık istenmemelerinden kaynaklanmadığını bilmeyi hak ettiklerini ısrarla belirtti.
Tam tersi.
"Onlar benim bu kadar uzun kalmamın gerçek nedeni," diye vurguladı Miss Tami.
Paylaşımını, yıllar boyunca okuluna çocuğunu emanet eden her ebeveyne, her gülümsemeye, Noel kartına ve destek anlarına teşekkür ederek sonlandırdı.
"Çocuklarınızın hayatının bir parçası olmama izin verdiğiniz için teşekkür ederim," dedi. "Ve hikâyemizin bir parçası olduğunuz için teşekkür ederim."
Son olarak tüm eski öğrencilerine yeni okullarında bol şans ve gelecek için her türlü başarı diledi.
Tüm sevgim, minnettarlığım ve en derin takdirimle,
Miss Tami.
