Kızlarının yeniden yürümesini sağlayan tıbbi tedavi için Tunus'a giden 7 kişilik Libyalı mülteci aile, Malta'ya döndüklerinde kendilerini sokakta buldu. Sıcaklıkların kavurucu seviyelere ulaştığı şu günlerde aile, minibüslerinde uyumak zorunda kalıyor. Süresi dolan evraklar ve ödeyemedikleri kiralar arasında sıkışıp kaldılar.
Son dokuz yıldır Malta'da mülteci statüsüyle yaşayan aile, 13 Temmuz'da Tunus'tan döndüklerinden bu yana her seçeneği tükettiklerini söylüyor. Kiralık evlerin istenen fiyatlarını karşılayamayan ve babanın işe dönmesini sağlayacak belgelerin yenilenmesini bekleyen aile, son dört geceyi araçlarında geçirdi. Bu süreçte arkadaşları onlara yiyecek ve su sağladı.
Aile, Pozzallo'ya ulaşmayı başardı ancak paraları bittiği için üç gün sokakta uyumak zorunda kaldı. Bir arkadaşları onlara Malta'ya feribot bileti alana kadar bu durum devam etti. 13 Temmuz akşamı Malta'ya döndüler. Kirada oturdukları evden daha önce çıkmış oldukları için kalacak yerleri yoktu ve minibüslerine geri döndüler. Sonraki günlerde kiralık ev aradılar ancak her seçenek bütçelerinin çok üzerindeydi.
Adel, "Böyle bir evin aylık kirası genellikle 2.000 ila 2.400 Euro arasında, hatta daha fazla. Sabahtan gece geç saatlere kadar çalışsam bile bu konut maliyetlerini karşılamak ve ailemi geçindirmek son derece zor olurdu" diyor. Aile geçici olarak tek bir odada yaşamaya razıydı ancak potansiyel bir ev sahibi buna izin verilmeyeceğini söyledi. Sığınma evlerine ve sosyal hizmetlere de başvurdular ancak yer olmadığı söylendi.
Adel, yardım istemek için birkaç bakanlık yetkilisiyle iletişime geçtiğini belirtiyor. Sığınmacıların Refahı Ajansı (AWAS) aileye konaklama teklif etti ancak aile, kızlarının tıbbi ihtiyaçları için uygun olmadığını düşündüğü için minnettar olsa da teklifi reddetti. AWAS'a sorular gönderildi.
Adel, "Bize Ħal Far'da metal bir konteyner teklif ettiler. Bu sıcaklıkta dayanılmaz oluyor. İçtenlikle inanıyoruz ki, ne kadar zor olsa da deniz kenarında arabamızda yaşamak, özellikle kızımız için Ħal Far'daki konaklamadan daha güvenli. Kızımız ortak banyolara, ortak mutfaklara veya birçok insanla yakın temasa maruz kalmıyor, bu da sağlığını ciddi şekilde etkileyebilecek enfeksiyon riskini azaltıyor" diyor ve ekliyor: "Durumu nedeniyle normal bir ortak tuvaleti kullanamıyor." Bu nedenle aile minibüslerinde kalmaya devam ediyor.
Bürokrasi tuzağı
Adel şu anda geçerli belgeleri olmadığı için çalışamıyor. Ailenin önümüzdeki Salı günü mülteci belgelerini yenilemek için randevusu var, ardından yeni kimlik kartlarına başvurabilecekler. Ancak önce sabit bir adresleri olması gerekiyor. Adel, "Tuzağa düştük. Başvuru yapabilmek için bir adrese ihtiyacım var ve kimlik kartı olmadan çalışamıyor ve hiçbir şey yapamıyorum" diyor.
Zorluklar bununla da bitmiyor. Tunus'tayken aracının ruhsatı süresi doldu. Malta'ya dönebilmek için Tunus'ta geçici bir yasal prosedür tamamladı ve orijinal plakaları geçici yabancı plakalarla değiştirdi. Adel, "Ailemi geçindirmek için arabamı satmayı bile düşündüm. Ancak aracın birçok mekanik sorunu olduğu için değeri çok düşük ve 500 Euro'dan fazla etmez. Ayrıca yıllık lisans ve tescil maliyetleri yaklaşık 800 Euro, bu da piyasa değerinin bu kadar düşük olmasının ana nedenlerinden biri" diye ekliyor.
Haberin yayımlanmasının ardından yardım teklifleri yağdı. Hayır kurumları, barınaklar, Kilise, sivil toplum kuruluşları, bireyler ve hatta özel bir hastane yardım için gönüllü oldu; bazı kuruluşlar ailenin tıbbi bakıma ihtiyaç duyan küçük kızına destek sundu. İmam Muhammed Elsadi, Times of Malta haberini paylaşarak insanlardan aileye bağış yapmalarını istedi. Malta İslami Yardım Fonu da aile adına bağış kabul etmeye başladı. Devlet destek ajansı Appoġġ, Çarşamba akşamı aileyle temasa geçti ve Buġibba'da bir daire ayarlayarak ailenin bu geceyi bir çatı altında geçirmesini sağladı. Ajans, aileye daha kalıcı bir ev bulmaları için yardım edecek.
