Pedro Cordido tüm umudunu kaybettiği anda Erick Roa'nın sesini duydu. O anı hâlâ gözlerindeki minnettarlıkla anlatan Cordido, gönüllü kurtarmacılar tarafından enkazdan çıkarıldığında neredeyse 30 saat geçmişti.
Başkent Caracas'a 40 kilometre (25 mil) uzaklıktaki La Guaira kentinde 24 Haziran'da meydana gelen 7.2 ve 7.5 büyüklüğündeki ardışık depremler, 2.600'den fazla kişinin ölümüne yol açtı. Cordido'nun yaşadığı 12 katlı bina saniyeler içinde yerle bir oldu. O sırada evlatlık oğlu Hernando ve eşini bir toz bulutunun içinde kaybolurken gören Cordido, onları kurtarmak için hiçbir şey yapamadı.
Enkazın altında tam bir karanlık ve havasızlık vardı. Keskin parçalar arasında hiçbir yöne hareket edemeyen Cordido, cenin pozisyonunda mahsur kaldı. "Enkazdaki bir çatlaktan içeri tek bir ışık hüzmesi bile girmiyordu; umutsuzluk beni boğacak gibiydi," diye anlattı Cordido, Caracas'taki kızının evinde AFP'ye yaptığı açıklamada. Tam o sırada bir kadının çığlık sesi duyduğunu söylemesi üzerine bölgeye gelen beş kişilik gönüllü kurtarma ekibi harekete geçti. Ekip üyesi Erick Roa, zifiri karanlıkta küçük bir el feneriyle insan zinciri oluşturdu. Önce sürünerek ilerleyen ekip, ardından bir delik açarak Cordido'nun olduğu bölgeye ulaştı.
Eski bir askeri hemşire olan Roa, kurtarma sırasında Cordido ile dört buçuk saat boyunca konuşarak onu uyanık tutmaya çalıştı. "Sürekli onunla konuştum, 'Kıpırdama, benimle çıkacaksın' dedim," diyen Roa, konuşmanın Cordido'nun hayatta kalmasını sağladığını belirtti.
Cordido, kurtarıldıktan sonra birkaç gün hastanede kaldı. Vücudunda kesikler oluşan Cordido'ya şu anda bir komşusu hemşire olarak bakıyor. Kurtulan sadece Cordido değil; resmi rakamlara göre yaklaşık 6 bin 500 kişi, çoğu gönüllü ekipler tarafından enkazdan çıkarıldı.
Roa'nın işaret parmağında "Tanrı'ya İnanç" yazılı bir dövme var. İki yıl önce intihar girişiminde bulunan ve bir papazın müdahalesiyle kurtulan Roa, o günden sonra hayatının amacının başkalarına yardım etmek olduğunu anladığını söylüyor.
Deprem olduğunda Caracas'taki evinde dinlenen Roa, yeğeninin eski kız arkadaşının La Guaira'da kayıp olduğunu söylemesi üzerine motosikletine atlayıp yola çıktı. Kız arkadaşı sağ salim bulundu ancak Roa, felaketin boyutunu görünce bölgede kalmaya karar verdi. Orada Enmanuel Andrade, Jose Luis Fonseca, Carlos Alexander Marval Balza ve diğer gönüllülerle tanıştı. Ekipte gelişmiş ekipman yoktu, sadece elleriyle enkazı kazıyorlardı.
Roa, Cordido'yu kurtarmak için "umutsuzca" çabaladığını söylüyor. Cordido ise hayatını değiştiren ifadeyi hâlâ hatırlıyor: "Orada kimse var mı?" diye bağırdığını, Roa'nın ise "Pedro, Caracas'tan geldim ve seni kurtarmalıydım. Tanrı bana seni kurtarmam gerektiğini söyledi. Seni seviyorum," dediğini aktarıyor. Cordido, "Hiçbir özel ekipman olmadan kayaları çıplak elleriyle kaldırdılar ve beni çıkardılar," diye ekliyor.
Hastaneden taburcu olduktan sonra Cordido, "meleği" olarak nitelediği Roa'ya bir WhatsApp sesli mesajı gönderdi: "Kardeşim, seni gerçekten seviyorum. Tanrım, beni bulduğunda söylediğin sözler, davranışların... sana teşekkür edecek kelime bulamıyorum. Hiçbir söz yeterli değil. Kurtarılacağımı hiç düşünmemiştim ve sen bir melek gibi geldin, kapıyı açtın ve 'Sana yardım etmek için buradayım' dedin. Seni seviyorum kardeşim. Sonsuza dek seveceğim."
