Valletta Kültür Ajansı başkanı ve İşçi Partisi özel delegesi Jason Micallef, geniş Ta' Qali piknik alanında düzenlenen bir Pitbull konserini bir kez daha zafer turuna çevirmekten kendini alamadı. Momentum lideri Arnold Cassola'nın, Micallef'in sevilen parka çakıl döktürme yönündeki felaket ve tek taraflı kararını sorgulama cüretini göstermesine karşılık olarak bu adımı attı.
Ta' Qali'deki özel alanı üzerinde hiçbir denetim olmadan hareket eden Micallef, Miami'li bir rapçinin biletleri tükenen konserini, halkın gerçek önceliklerini test eden bir turnusol kağıdı olarak gördü. Memnuniyetten adeta uçan Micallef, 40 bin kişilik kalabalığı kişisel hesaplaşmalarına alet etti.
Olayın arka planı şöyle: Micallef, ada merkezinde büyüklük ve erişilebilirlik açısından ender bulunan piknik alanlarından birine çakıl döktürerek ülkeyi şaşkına çevirdi. Bunun geçici bir önlem olduğunu ve altındaki çimlerin yeniden büyüyeceğini iddia etti. Ancak çimler, ne alana su fıskiyeleri gönderildiğinde ne de şiddetli bir kış fırtınasından sonra geri geldi. Sonunda, standart ihale yönetmelikleri atlanarak doğrudan siparişle 311 bin avro harcandığı ortaya çıktı.
Micallef'in alaycı Facebook gönderisi, Malta'da kamu yönetiminin içler acısı halinin bir göstergesi oldu. Parti görevlilerinin, vergilerle finanse edilen ulusal kurumları kişisel platformlara dönüştürmesine izin veriliyor. Micallef'in hâlâ Valletta'nın Avrupa Kültür Başkenti mirasını korumakla görevli olması büyük bir ironi: Bir AB başkentinde sanat ve kültürü besleyen huzurlu koşulları yaratmak yerine, eleştirmenlerle kavga edip onlarla alay ediyor, kendini siyasi kışkırtmaya adıyor.
Micallef'in cezasız bir şekilde görevine devam etmesi bir rezalet. Bu tür kavgalar Castille'deki (Başbakanlık) insanları eğlendirebilir. Ancak uyarılmalılar: Kültür (küçük 'c' ile), çoğu zaman gücün bir yan ürünüdür. Topluma dair bu dar görüşlülüğün basit bir fikre dönüştüğü ve İşçi Partisi'nin artık hoş karşılanmadığı bir nokta vardır. Bunu, Planlama Otoritesi ve Malta Turizm Otoritesi gibi gevşek düzenleyicilerin izin verdiği gelecekte görebilirsiniz – Vision 2050 ve Project Green'i unutun. Bunu, Micallef ve diğer İşçi Partisi taraftarlarının siyasette nezaket bekleyenleri aşağılamaktan zevk almasında hissedebilirsiniz. Onlar, İşçi Partisi'nin tüm yanlışlarını simgeleyen ideal düşmanlara dönüşecekler.
13 yıllık iktidarın ardından – kısmen başarılı, kısmen sekteye uğramış – aynı eski yönetimin başıboş bırakılmasıyla seçim programları değerini kaybetmeye başlayabilir. Micallef'in zafer sarhoşluğu, küçüklüğüyle özellikle dikkat çekiyor. Onun yönetiminde, Ta' Qali piknik alanının yanı başına 16 milyon avroluk bir konser mekanı inşa edildi; amacı müzik etkinliklerine ev sahipliği yapmaktı. Oysa Micallef, bir aile alanını feda edip sahte bir bahaneyle geçici bir mekana dönüştürmeyi tercih etti. Şimdi de bu olayı kullanarak eleştirmenlere isimleriyle saldırıyor, ticari eğlenceyi siyasi bir yetkiymiş gibi sunuyor ve halkı bir milli parkın değerini, onun yerini alan kalabalığın büyüklüğüyle ölçmeye davet ediyor.
Bu, eleştirilere karşı gösteriyi savunma olarak kullanan, alıngan birinin davranışıdır. Ancak halk, kamu arazilerinin özel girişimcilerin sömürüsünden korunmasını talep etme hakkına sahiptir. Kalabalıklar Pitbull'u onaylamış olabilir, ama Jason Micallef'i onaylamadı. Çakılı ve getirdiği zaferi kendine saklayabilir.
