Başpiskopos Charles J. Scicluna
Başpiskopos, birçok Maltanın kurumlara olan inancını kaybettiğini, bu kurumların yaratıldıkları halka hizmet etmek yerine para ve nüfuz ağlarına hizmet ettiği korkusuyla hareket ettiğini uyardı.
Pazartesi günü daha önce düzenlenen Bağımsızlık Günü Ayini’ndeki vaazında gazeteci Daphne Caruana Galizia’nın ailesini örnek gösterdi. Aile, onun iğrenç cinayeti için tam adalet arayışını dokuz acı dolu yılın ardından sürdürüyor ve Başpiskopos’a göre birkaç hakaret veya özenle hazırlanmış sözle kolayca silinemeyecek derin yaralar taşıyanları temsil ediyor.
Başpiskopos, ülkesindeki kurumların kendilerini yaratmak için var olan halka değil para ve nüfuz ağlarına hizmet ettiğinden korkarak inancını kaybeden birçok iyi insanın derin bir krizi temsil ettiğini söyledi.
Uyarısı, yolsuzluk iddiaları ve para, nüfuz, iyilik ve koruma ağlarının Malta’nın itibarına verdiği zararı anlattığı Ulusal Durum konferansındaki sözlerinden kaynaklandı.
Başpiskopos, ülkesi için son derece acı verici bir olayın ardından bazılarının bu derin yaralarla yüzleşmek yerine kendi önyargılarına, anlatılarına ya da küçük rahatsızlıklarına odaklandığını kabul etti.
Başpiskopos, gayri resmi ağlar resmi kurumlardan daha güçlü hale geldiğinde tehdidin bireysel yolsuzluk eylemlerinin çok ötesine geçtiğini vurguladı. Gayri resmi ağlar kurumlarımızdan daha güçlü hale geldiğinde tehlike bireysel yolsuzluk eylemlerinin ötesine geçer. Bu, ulusun bütünlüğüne ve nihayetinde bağımsızlığına yönelik bir tehdit haline gelir dedi.
Bu durumun siyasi renk veya inanç fark etmeksizin hepimize ait bir ulusu ilgilendirdiğini vurguladı. Çağrısını kamu sorumluluğu verilenlere ve kurumların kendilerini etkilemeye çalışabilecek çıkarların üzerinde kalmasını sağlamanın görevi olan tüm Maltalılara yöneltti.
Sorunun siyasetin ötesinde olduğunu savundu. Sonunda bu siyasetle ilgili değil. Bundan çok daha büyük. Malta’nın ne tür bir ülke olmasını istediğimizle ilgili ve insanların kurumların kendilerine bağımsızlık, cesaret ve dürüstlükle hizmet etmesine güvenip güvenemeyeceğiyle ilgili.
Eleştiriyi içeriye de çevirdi ve Kilisenin aynı standartlara uyması gerektiğini belirtti. Devletten istediğimiz şeyleri Kilise olarak kendimizden de eşit şekilde istemeye hazır olmalıyız dedi. Şeffaflık, öngörü ve hesap verebilirliğin hem devlet hem de kilise yönetiminde değer olması gerektiğini vurguladı.
Kilise içinde liderler olarak bu sorumlulukta başarısız olduğumuzda tanıklığımız içi boş gelir ve hizmetimiz zedelenir diye ekledi.
