Malta'da toplu taşıma, otobüslerin tanıtılmasıyla önemli bir dönüş yaptı. İlk otobüsler, genellikle yerli mekanikler tarafından elden geçirilen askeri fazlalıklardan dönüştürülen kamyonlardı. Otobüslerin ortaya çıkması, diğer toplu taşıma araçlarının kullanımının azalmasına neden oldu. Tramvaylar 1929'da, demiryolları ise iki yıl sonra iflas etti.
İlk otobüsler, çoğunlukla Valletta'dan hareket ediyordu - genellikle Putirjal'dan, Castille Square'de bir ikincil terminale sahip olarak. İlk olarak, araçlar renk kodlaması kullanıyordu. Bu, okuma yazma bilmeyenlerin rotayı ve varış noktasını tanımlamasına yardımcı olacağına inanılıyordu: kırmızı Birkirkara, mavi Rabat, sarı Żebbuġ, beyaz Mellieħa, kahverengi Mosta, koyu yeşil Sliema ve açık yeşil Cottonera anlamına geliyordu. 1971'de hükümet değişikliğinden sonra, tüm filo Cottonera açık yeşiline boyandı. Çoğu rota otobüsü özel olarak sahipti (ve sahibi tarafından sürülüyordu). Birçoğunda sürücü kabini üzerinde dini şovalyeler vardı ve süslü isimler taşıyorlardı - İmparator, Haçlı, Monarş, San Ġużepp, Hudson, Madonna ta' Lourdes, Kraliçe Mary, vb.
1946'dan 1950'ye kadar, Castille'de bizi günlük olarak alan ve Ħamrun okuluna götüren okul otobüsü, gururla kendini Kahraman olarak adlandırdı. Şoförümüz, diğer otobüslerle yarışmaya karşı değildi, gürültülü bir şekilde "Kahraman"ı teşvik ediyordu ve geçerse, trafik kurallarını oldukça fazla çiğneyerek, kulakları sağır eden alkışlar alıyordu. Albümlerimde, eski posta kartları ve posta kartı boyutunda otobüslerin fotoğrafları var ve bunlar eski beyin hücrelerinizden nostalji damlaları olabilir. Bazı resimlerin kalitesinin düşük olmasından dolayı özür dilerim, iyi asılların üçüncü nesil fotoğrafları.
