The Maids - Anton Saliba, Malcolm Galea, Victor De Bono. Fotoğraf kredisi - Darrin Zammit Lupi.
Jean Genet’in oyunu The Maids bu Ekim’de Theatre Next Door’a geliyor; nadir bir tüm erkek kadrosuyla sahnelenecek. Oyuncular Victor De Bono, Malcolm Galea ve Anton Saliba, Genet’in kimlik, sınıf ve fantezi ile gerçek arasındaki çizgi üzerine anlattığı öyküyü nasıl yorumladıklarını paylaşıyor.
Jean Genet’in The Maids’inin merkezindeki kız kardeşler Claire ve Solange, hanımları yokken tehlikeli bir oyun oynar. Madame kılığına girer, komuta etmek ve yalvarmak için sırayla rol alır ve onun cinayetini prova eder.
Bu denli taklitle yoğrulmuş bir oyun için Genet’in 1947’de yazdığından bu yana nadiren saygı gösterilen talimatı, üç rolü de erkeklerin üstlenmesi yönündeydi; bu da bir taklit eylemi daha ekliyordu. Çoğu prodüksiyon yine de kadın oyuncuları tercih etti.
Bu Ekim’de Theatre Next Door’da oyun yazarın isteklerine doğru bir eğilim gösteriyor. Victor De Bono, Malcolm Galea ve Anton Saliba, İngiliz yönetmen Scott Le Crass yönetiminde, Martin Crimp’in çevirisiyle yeni bir prodüksiyonda yer alıyor. Bu çeviri Malta’da bir ilk. Yapım Adrian Buckle ve De Bono’nun ortaklığında.
De Bono Solange, yani büyük kız kardeşi oynuyor. “Claire’in ablası olarak Solange’la özdeşleşebiliyorum; baskın, koruyucu ve sevgi dolu,” diyor. “Kılık değiştirme ve rol değiştirme ritüelini seviyor; bu ritüel başka türlü yerine getirilemeyen bir intikam ve kötülük arzusu dolduruyor onda. Solange bir oyun değiştirici.” Hem oyuncu hem de yapımcı olarak iki şapka taşımasına rağmen De Bono prova sırasında tamamen performansa odaklanıyor. “Yapılacak çok sayıda incelik ve keşif var; bu yüzden üretim tarafını hiç tartışmaya zaman kalmıyor,” diye ekliyor. “İkisi farklı dünyalar.”
Malcolm Galea Madame’i oynarken Anton Saliba Claire’i canlandırıyor. Galea için tüm erkek kadro, kadın oyuncularla sahnelenen diğer prodüksiyonlara kıyasla farklı bir bakış açısı sunuyor. “Rol yapma takıntılı bir oyunda, sürekli başka insanları oynayan kadınları oynayan erkeklerin olması, sahip olmadıkları bir kimliği prova eden insanların bu öyküsüne ekstra bir katman ekliyor,” diyor. “Cinsiyetin, sınıfın ve otoritenin ses, duruş, giysi ve davranışla nasıl ifade edildiğine dikkat çekiyor. İzleyici, bir tiyatro eyleminin başka bir tiyatro eylemi içinde izlendiğini asla unutmuyor.”
Galea’ya göre bir de kahkaha var. “İsyana dair bir eylemi sahnelemeye çalışıp defalarca başarısız olan insanların içinde hem korkutucu hem de absürt bir şey var,” diyor. “Madame son derece abartılı olabilir ve çevresindekiler üzerindeki etkisinin farkında olmayabilir. Ama komedi, ağır bir tehdit havasıyla dengeleniyor. Eğlence yaratan aynı oyun aynı zamanda aşağılanmayı, kırgınlığı ve güç için çaresiz bir açlığı da açığa çıkarıyor.”
Martin Crimp’in versiyonu ilk kez 1999’da Londra’daki Young Vic’te sahnelendi ve modern bir standart haline geldi. “Crimp’in çevirisi şiirsel hissettiriyor,” diyor Galea. “Oyunun özüyle oynadı; performansın nerede bittiğini ve gerçekliğin nerede başladığını asla tam olarak bilemiyorsunuz.”
Londra merkezli Saliba için The Maids senaryosu eve dönmek için yeterli bir sebep oldu. “O kadar zengin, yoğun ve karmaşık ki. Bir oyuncu olarak elinizde böyle bir hazine olması bir zevk,” diyor. “Üstüne Scott’ın parçaya dair vizyonu var; bu da taze bir yaklaşım katıyor.”
Maureen Lipman’la Rose’un Offie ödüllü canlandırması da dahil kredilere sahip Le Crass, prova odasına yeni oyunculuk araçları getirdi. “Süreç organik ve özgün ilerledi,” diye açıklıyor Saliba. “Scott bize odak noktasını dışarıya yerleştiren ve daha yerleşik, hazır bulunmayı sağlayan bir perspektif tekniği tanıttı.”
İzleyiciye gelince De Bono bir bulmaca vaat ediyor. “Karakterlerin bir kaçış odasındaki tiyatro oyununu oynadığını izliyoruz; kendi arzularını yerine getirmek için seçtikleri ya da ihtiyaç duydukları bir oyun. Onların bu oyundan çıkıp onu bozduğunu görüyoruz, ardından biri tekrar oynamaya başlıyor.”
Saliba kararı açık bırakmaktan memnun. “Oyunun içinde izleyicilerin ilişki kurabileceği o kadar çok tema var ki,” diyor. “Parça herhangi bir türde bir konuşma ya da diyalog tetiklerse bu çok tatmin edici olur.”
Adrian Buckle ve Victor De Bono’nun yapımcılığını üstlendiği Jean Genet’in The Maids’i Theatre Next Door, Magħtab’ta 2, 3, 9 ve 10 Ekim’de saat 20.00’de ve 4, 11 Ekim’de saat 19.00’da sahnelenecek. Yapım Arts Council Malta, Malta Gay Rights Movement (MGRM), LGBTI+ Gozo, Aġenzija Żgħażagħ ve Malta’daki Fransız Büyükelçiliği desteğiyle gerçekleştiriliyor. Yapım 16 yaş ve üzeri izleyiciler için uygundur. Biletler www.adrianbuckle.com adresinden temin edilebilir.
