The Shift'in 2024 gelir vergisi beyannamelerinden elde edip analiz ettiği yeni gelir rakamları, muhalefet milletvekillerinin çoğunluğunun bulundukları yerde kalarak mali açıdan çok daha iyi durumda olduğunu ortaya koydu. Hükümete geçmek bu milletvekilleri için ciddi bir maaş kesintisi anlamına gelecek.
Bunun en çarpıcı örneği, PN'nin köklü isimlerinden avukat Mario de Marco. De Marco 2024'te yaklaşık 400.000 Euro gelir beyan etti. Bu tutar, şu anda yaklaşık 62.000 Euro olan bakan maaşının neredeyse yedi katına denk geliyor. De Marco'nun durumu tek başına bir istisna değil.
Tam zamanlı profesyonel kariyerlerini sürdüren yarı zamanlı politikacı konumundaki birçok muhalefet milletvekili, 2024'te altı haneli gelir bildirdi.
Bu isimler arasında muhasebeci ve iş insanı Graham Bencini, ceza avukatı Joe Giglio, podolog Ian Vassallo, avukat Beppe Fenech Adami, mühendis Ryan Callus ve sosyal hizmet uzmanı Albert Buttigieg yer alıyor.
Veriler çarpıcı bir tablo ortaya koyuyor: Muhalefetteki PN milletvekillerinin yarısından fazlası, ülkeyi yönetmekle görevli bakan ve parlamento sekreterlerinden belirgin şekilde daha fazla kazanıyor.
PN milletvekillerinin 2024'te beyan ettiği medyan gelir 77.000 Euro olarak gerçekleşti. Bu rakam, resmi beyan geliri yaklaşık 65.000 Euro olan Başbakan'ın kazancının da rahatça üzerinde.
Muhalefetin kendi safları içinde bile belirgin gelir eşitsizlikleri göze çarpıyor.
PN lideri Alex Borg, yaklaşık 45.000 Euro gelir beyan ederek mali açıdan en düşük gelirli milletvekilleri arasında yer aldı. Bu tutara parlamento ödeneği de dahil.
En düşük geliri bildiren milletvekilleri ise cinsiyet düzeltme mekanizmasıyla parlamentoya giren Bernice Bonello ve Eve Borg Bonello oldu. İkisi de yarı zamanlı parlamento görevi dışında başka bir işleri olmadığını beyan etti.
Ancak genel eğilim tartışmasız. Yürütme sorumluluğu taşımayan ve özel sektör kariyerlerini sürdürebilen muhalefet milletvekilleri, kağıt üzerinde bakanlık düzeyinde karar alan isimlerden mali açıdan çok daha güvenceli durumda.
Ülkeyi yönetenlerin maaşlarının artırılması meselesi onlarca yıldır çözümsüz kalmaya devam ediyor.
PN hükümeti döneminde Kabine üyelerinin parlamento ödeneklerini de almasını sağlamaya yönelik sınırlı bir girişim geri tepti. Muhalefetteki İşçi Partisi bu konuyu siyasi fırtınaya dönüştürdü. PN'nin bu değişiklikleri hayata geçirme biçimi de yoğun eleştirilere neden oldu.
Malta'nın siyasi sisteminin kapsamlı bir şekilde yenilenmesi ve anlamlı anayasa reformu defalarca vaat edilmesine rağmen, somut bir adım atılmadı. Sistem köhnemiş uygulamalara saplanmış durumda kalmaya devam ediyor.
Bu sorun yalnızca muhalefetle sınırlı değil. The Shift'in hükümet milletvekillerine ilişkin yayımladığı paralel veriler, iktidar partisi İşçi Partisi saflarında da benzer ve aynı derecede sorunlu bir tablo ortaya koyuyor.
Arka sıra milletvekilleri ve yarı zamanlı politikacılar, Başbakan dahil bakanlardan sıklıkla daha fazla kazanıyor.
Özel sektörde üst düzey yöneticilerin 100.000 Euro'nun üzerinde maaş alabildiği bir iş piyasasında, Malta'nın siyasi ücret sistemi ekonomik gerçeklikten giderek kopuyor. Bunun sonuçları zaten görünür hale geldi.
Özel ve kamu sektöründe maaşlar yükselirken, siyaset bağımsız serveti ya da önemli bir dış gelir kaynağı olmayan bireyler için giderek daha az çekici bir yol haline geliyor. Bu durum, siyasi adayların kalitesi ve bağımsızlığı ile olası çıkar çatışmaları konusunda ciddi kaygılara yol açıyor.
