Leonard Shelby, Christopher Nolan'ın Memento (2000) filminin baş karakteri, eşinin katilini arayan bir adam. Ancak Shelby'nin bir problemi var: yeni anılar oluşturamıyor. Bu nedenle kendine notlar, fotoğraflar ve vücuduna dövmeler yaparak bulgularını kaydediyor. Ancak Shelby'nin daha ciddi bir problemi var: av ihtiyacı. Katilini bulduğunu düşününce, yeni bir ipucu uyduruyor.
Yorgen Fenech'in yargılamasıyla ilgili tepkileri izlerken, acaba bizim de benzer bir şey yapıp yapmadığımızı merak ediyorum. Fenech'in telefonundan elde edilen deliller, politikacılar, düzenleyiciler, polis memurları ve medya mensuplarıyla olan ilişkilerini ortaya koydu. Melvin Theuma'nın kayıtları, bizi Keith Schembri ve Daphne Caruana Galizia cinayetinin soruşturmasıyla ilgili şaşırtıcı koşullara geri götürdü.
Bazı insanlar şok olmuş gibi görünüyor. Neden? Yıllardır sınırın aşıldığını biliyoruz. Fenech'in Schembri ile ilişkisini, 17 Black'i, Fenech'in eriştiği bilgileri, Silvio Valletta'yı ve Theuma'ya verilen hayalet government işini biliyoruz. Yargılama, detay, doku ve bazen dehşet ekledi. Ancak bizi tanımadığımız bir ülkeye aniden götürmedi.
Schembri'nin davranışı, kendi kanıtlarından da ortaya çıkan şeyler, en sert incelemeyi hak ediyor. Cinayet soruşturmasıyla ilgili ne bildiği ve bu bilgiyle ne yaptığı konusunda meşru sorular var. Ancak Schembri'nin Daphne'nin cinayetini emrettiği kanıtlarımız var mı? Eğer kanıt varsa, soruşturun, onu yargılayın, kanıtları ortaya koyun. Ancak bizim Schembri'ye karşı meşru öfkemiz, kanıtları dolduramaz.
Aynı şey, Fenech'in yargılamasının diğerlerinin suçlu veya iğrenç davranması nedeniyle geçersiz olduğu şeklinde artan bir görüş için de geçerli. Ceza sorumluluğu, bir çocuk oyunu değil. Başka bir şüpheliyi bulmak, otomatik olarak sanığı aklayamaz. Theuma, Fenech'in Daphne'yi öldürmesi için 150.000 Euro verdiğini söyledi. Fenech suçlamaları reddediyor ve avukatları kanıtları sorgulama, soruşturmacıları zorlama ve yargılama sürecindeki tüm zayıflıkları ortaya çıkarma hakkına sahip.
Cinayet için adalet, herkesin suçlu olduğunun tespit edilmesini ve yasaya göre cezalandırılmasını gerektirir. Bu, soruşturmacıların, savcıların ve mahkemelerin işi. Ancak cinayetin koşullarının tekrarlanmaması için siyasi çalışma gerekiyor. Bu çalışma bizim işimiz. Siyaseti bir iman eylemi olarak görmeyi bırakmalıyız. Yargıçların bizim için siyasi yargılarda bulunmasını beklemeyi bırakmalıyız. Ve bir mucize gibi final bir zafer beklemeyi bırakmalıyız.
Daphne'nin cinayeti, bizi siyaseti iman eylemi olarak görmekten vazgeçirmeliydi. Eğer nine yıl sonra bunu öğrenmeyi reddedersek, yalnızca onu unutmuyoruz, aynı zamanda anısını da ihlal ediyoruz.
