Robert Abela, Roderick Galdes'i Ulusal Beceri Konseyi'nde yönetici bir görevle yatıştırdığını düşünüyorsa çok yanılıyor.
Galdes'in ne kadar maaş aldığı ya da resmî unvanının ne olduğu kimse tarafından bilinmiyor. Ancak Galdes'in memnun olmadığı açık.
Galdes, Facebook'ta öfkesini sert sözlerle dışa vuruyor. Abela'nın Başbakanlık Ofisi (OPM) eski yetkilisi Wayne Sammut için mucize eseri bir ek oy bulunduktan sonra Eman Felice, Labour Partisi Yürütme Kurulu'ndaki koltuğunu kaybetti. Galdes buna sessiz kalamadı.
Galdes, hüsrana uğramış Felice'ye şöyle seslendi: “Cesaret dostum, ne yaşadığını biliyorum.”
“Bugün o iğrenç 27 Nisan toplantısını bir kez daha hatırladım. O toplantı, benim ve ailemin iyileşmeyen bir yara almasına neden oldu” dedi.
Labour Partisi Yürütme Kurulu'nun o toplantısında Galdes'in genel seçimlere aday olması engellendi. Galdes, partinin kendisine karşı ağır bir haksızlık yaptığını öne sürdü.
Galdes, aday olmasına izin verilmemesinin nedenini, oy kullanma hakkı olmayan bir “kişi”nin kullandığı tek bir “geçersiz” oya bağladı. Bu kişi, 6. seçim bölgesinde Galdes'in rakibi olan Bakan Silvio Schembri'ydi.
Galdes, partisinin ona yaptığı iddia edilen bu haksızlığın acısını hâlâ çekiyor. “Labour Partisi'ne 32 yılı aşkın emek ve hizmet verdik. Zor zamanlarda yanındaydık; işler zorlaştığında oradaydık ve her seçimde seçmenin güvenini kazandık” dedi.
“Buna rağmen, yedinci kez aday olmak istediğimde, geçersiz bir oy yüzünden bu fırsattan mahrum bırakıldım” diye ekledi. Parti yönetiminin bu ihanete ortak olduğunu öne sürdü.
“Bugüne kadar” dedi, “Labour Partisi, verilen sözlere rağmen ailem ve bana hâlâ adalet sağlamadı. 32 yılı aşkın sadakat, hizmet ve fedakârlıktan sonra.”
“Yaşananlar ne benim ne de ailemin hafızasından asla silinmez. Bu tür anlarda erkeği çocuktan ayırt edersin.”
Galdes, Felice'nin Labour Yürütme Kurulu'ndaki koltuğunun elinden alınmasına ilişkin şikâyetine hemen sahip çıktı. Kendi deneyimini de daha geniş bir sorunun parçası olarak sundu. Galdes, parti yönetimini hem kendi oylamasında hem de Yürütme Kurulu'ndaki görev için yapılan oylamada oyların manipüle edilmekle suçladı.
27 Nisan'daki oylamada eşitlik çıktı. Bunun üzerine gizli bir ikinci oylama yapıldı ve Galdes'in adaylığı reddedildi.
Galdes, aday olmasını engelleyen belirleyici oyu oy kullanma hakkı olmayan birinin kullandığına dair resmî bir şikâyette bulundu. Anlaşılan o ki şikâyeti dikkate alınmadı.
Üç gün sonra Galdes, Abela ile özel bir görüşme yaptı. Görüşmeden çıktığında hâlâ aday olup olmayacağını bilmediğini söyledi. Doğrudan aday olacak mı diye sorulduğunda ise Galdes, “Gelecekte konuşuruz” yanıtını verdi.
Ertesi gün Abela, Galdes'in kendi çıkarlarının önüne partinin çıkarlarını koyduğunu belirtti. Abela, “(Galdes'in) kampanya boyunca katkı sunmasını dört gözle bekliyorum” diye ekledi. Yürütme Kurulu'nun Galdes'i engelleme kararına katılıp katılmadığı sorulduğunda ise net bir yanıt vermedi.
Kesin olan şu ki, o “geçersiz oy” olmasa bile Yürütme Kurulu'nun oylaması, Galdes'in ve partiye 32 yıllık bağlılığının ve fedakârlığının güçlü bir onayı sayılamaz. Anlaşılan, Labour'ın en sadık yetkilileri arasında bile birçoğu Galdes'i bir yük olarak gördü.
Dürüst olalım, Labour'ın Yürütme Kurulu seçim adaylarını belirlerken seçici davranmasıyla bilinmiyor. Rosianne Cutajar bile sahte danışmanlık işi, Avrupa Konseyi Parlamenter Meclisi (AKPM) içindeki davranışı, Yorgen Fenech'e yakınlığı, beyan edilmemiş aracılık gelirleri ve Ulusal Denetim Ofisi'nin (NAO) ağır eleştiriler içeren soruşturması nedeniyle partiyi ve ülkeyi utandırmasına rağmen onaylandı.
Clayton Bartolo'nun eşine verdiği danışmanlık nedeniyle etik ihlali tespit edilen Bakan Clint Camilleri de aday olmasına izin verilenler arasındaydı.
İfade özgürlüğünü ihlal ettiği yönünde mahkûm edilen Owen Bonnici de aday olabildi. Kamu fonlarını kendini tanıtmak için kötüye kullandığı tespit edilen Carmelo Abela da Labour listesinden yarıştı.
Ciddi cezai suçlamalarla karşı karşıya olan Chris Fearne'ün Yürütme Kurulu tarafından desteklenmesinde hiçbir sorun yaşanmadı. İngiliz dönemine ait bir taş işaretini bulundurduğu tespit edilen Anton Refalo'nun adaylığı ise Labour Yürütme Kurulu tarafından hiç itiraz edilmedi.
Yürütme Kurulu tüm bu adayları onayladıysa, Galdes bu kadar alenen aşağılanmayı neyle hak etti? Galdes'in hâlâ yaralarını sarmaya çalışması şaşırtıcı değil. Ama bunun tek nedeni bu değil.
Galdes, telafi edilemez hâle gelmiş itibarını hâlâ onarmaya çalışıyor. Haksız yere dışlandığını öne sürerek dikkati kendi yanlış davranışlarından, o “geçersiz” oyu kullanan Silvio Schembri'ye çeviriyor. Galdes, uzun yıllara yayılan sadakatinin kendisine koruma sağlaması gerektiğini düşünüyor.
En önemlisi, Robert Abela üzerindeki baskıyı sürdürmek istiyor. Galdes'in durmaksızın yakınması, Abela'nın Galdes'in ayrılışını tamamlanmış ve uyumlu bir karar gibi sunmasını zorlaştırıyor.
Galdes hâlâ kırgın, hâlâ öfke dolu. Galdes'e Residency Malta'da icra başkanlığı vaat edilmişti. Ancak görev, Joseph Muscat'ın eski İletişim Müdürü Kurt Farrugia'ya verildi.
Şimdi Galdes, Ulusal Beceri Konseyi'nde önemsiz bir görevle yetinmek zorunda. Bakanlık koltuğunun fırtınalı zirvelerinden buraya uzun bir düşüş yaşadı.
