Dünyanın en önde gelen yatırım kuruluşları, CrediaBank'ın son sermaye artırımında pozisyon aldı. Bu hamle, bankanın Malta ve Yunanistan'daki büyüme stratejisine güçlü bir uzun vadeli güven sinyali olarak değerlendiriliyor.
Edinilen bilgilere göre Lazard, Eaton Vance ve Janus Henderson Investors gibi küresel portföy yöneticileri, uzun vadeli getiri hedefiyle bu teklife ilgi gösterdi.
Geniş bir kurumsal yatırımcı tabanı, aile ofisleri, denizcilik sektörü aktörleri ve önde gelen girişimciler de sürece katıldı. Yunanistan'daki yaklaşık 7.000 bireysel yatırımcı da — mevcut hissedarlar dahil — bankaya olan desteğini bir kez daha ortaya koydu.
Bu gelişme, bankanın dönüm noktası niteliğindeki işlemine yeni bir boyut kattı. CrediaBank dün yaptığı açıklamada, tanesi 0,80 Euro'dan 375 milyon yeni hisse arzını başarıyla tamamladığını duyurdu. Toplam talep 1,4 milyar hisseyi aşarak arz miktarının yaklaşık 3,8 katına ulaştı.
Sermaye artırımının yüzde 20'si Yunanistan'daki halka arz, yüzde 80'i ise uluslararası özel plasman yoluyla gerçekleşti. Bu dağılım, yabancı yatırımcıların bankaya olan ilgisinin büyüklüğünü gözler önüne serdi.
CEO Eleni Vrettou, sonucu bir dönüm noktası olarak nitelendirdi. Vrettou, fazla talebi hem bankanın gidişatına hem de Avrupa'nın en hızlı büyüyen pazarları olan Malta ile Yunanistan'ın ekonomik görünümüne duyulan güçlü güvenin göstergesi olarak değerlendirdi.
Elde edilen yeni sermayenin bankanın bilançosunu önemli ölçüde güçlendirmesi bekleniyor. Bu kaynak sayesinde banka genişleme fırsatlarını takip edebilecek, reel ekonomiye kredi desteği sunabilecek ve potansiyel ortaklıkları veya satın almaları değerlendirebilecek. Sermaye artışı ayrıca bankanın halka açık hisse oranını artırarak likiditeyi güçlendirecek ve uluslararası bankacılık grubu konumunu pekiştirecek.
Öte yandan manşet rakamların ötesinde, CrediaBank'ın hissedar tabanına katılan yatırımcıların kalitesi de en az bu rakamlar kadar önemli olabilir. Küresel ölçekte uzun vadeli kurumsal yatırımcıların varlığı, bankanın artık sadece bölgesel bir hikâye olmadığını ve uluslararası sermayenin üst kademelerinden sürekli ilgi çekmeye başladığını gösteriyor.
