İngiltere ile İtalya arasındaki savaş öncesi ilişkiyi belirleyen sevgi-nefret duygusu, özellikle Malta söz konusu olduğunda, 300 kelimelik bir yazıya sığdırılamayacak kadar karmaşık ve çelişkiliydi. Bu ilişki büyük iniş çıkışlar yaşadı ve en dip noktasına faşizm döneminde ulaştı.
Bu konuda kişisel bir ilgim olduğunu belirtmeliyim. İkinci Dünya Savaşı'nda annemin İtalyan kuzeni, Cigno savaş gemisinde görev yapan deniz subayı Carlo Maccaferri (6 Şubat 1909 – 9 Ekim 1985), İtalya'nın Akdeniz'deki güçlü İngiliz donanmasına karşı tek başarılı çatışması olan Marettimo Muharebesi'nde bir deniz filosuna komuta etti. Bu muharebe 16 Nisan 1943'te gerçekleşti. Yedi yaşındayken ilk kez tanıştığım Carlo, kariyerinde kararlılıkla ilerleyerek amiral rütbesine ulaştı.
O yıllarda Londra ile Roma arasındaki gergin ilişkiye rağmen İtalyan donanmasına ait gemiler Malta'ya nezaket ziyaretleri gerçekleştirdi. Bu gemiler arasında 1931'de denize indirilen ve hâlâ hizmette olan, "dünyanın en güzel gemisi" olarak nitelendirilen etkileyici deniz harp okulu eğitim gemisi Amerigo Vespucci de vardı. Amerigo Vespucci, yelkenlerin muhteşem ihtişamını hatırlatan nadir bir simgedir.
Bu ziyaretler genellikle gösterişli resepsiyonlarla sosyal birer etkinliğe dönüştü; insanlar bu etkinliklere katılmak kadar görülmek için de geliyordu. Kıyı iznindeki denizciler çoğunlukla kusursuz davranışlar sergiledi; çekicilik ve flört konusunda biraz abartıya kaçtılar.
